การประสานงาน

การประสานงาน คงเป็นเรื่องใหญ่มากๆในองค์กรณ์ต่างๆ. ถ้าจะเรียกขำๆก็ต้องบอกว่า หลายๆครั้งทำงานคนเดียวดีกว่า เพราะทำหลายๆคนแล้วมันยุ่ง. ผมคิดว่าปัญหาสำคัญที่สุดสำหรับการประสานงานจริงๆแล้ว คือ การจัดเวลามาประสานงานกันนั่นแหละครับ ตอนแรก คืดว่าปัญหามันหนักหนาสาหัสกับเราอยู่คนเดียว แต่พอรู้ว่าองค์กรณ์ใหญ่ๆอย่าง google. ใช้การประชุมที่มีการกำหนดเวลาในแต่ละหัวข้อ แถม เป็นการจับเวลาถอยหลังเสียด้วย ก็เลยคิดว่าเรื่องนี้เป็นป้ญหาทั่วไปเลยทีเดียว

เพราะไอ้เรื่องการประชุมนอกเรื่องนอกราวนี่แหละครับ เป็นประเด็นหลักในการประสานงานอย่างไร้ประสิทธิภาพ. พอทำงานไม่ได้ผลกัน ข้ออ้างข้อนึงที่มักจะมาพูดกันแบบคนกันเองนะครับคือ. ไม่ค่อยได้คุยกัน คุยกันน้อยไป นี่ขนาดประชุมกันจนไม่มีเวลาได้ทำงานยังคุยกันน้อยไป มันน่าจะเป็นปัญหาของการ คุยผิดเรื่องไปเสียแล้ว.ประชานเ แต่ใช้เวลาในการประชุมในการบ่น หาข้อแก้ตัว ไม่ได้เอามาทำงาน หรือแม้แต่นั่งหลับ คนพูดก็พูดไป ไม่ไก้เกิดการสื่อสารกันจริงๆ ถ้าไม่มีการสื่อสารก็ไม่มีการประสานงาน. แน่นอนครับว่าไม่ใช่ทุกคนทุกครั้งจะเป็นอย่างนี้ไปเสียหมด แต่มันคงเป็นอย่างนี้บ้าง จะดีแค่ไหนถ้าการประชุมไม่เป็นอย่างนี้เลย 

แต่หลักใหญ่ใจความของการประสานงานคือ commitment ในการใส่ใจผู้ร่วมงานครับ. นอกการประชุม มีอีกหลายๆเครื่องมือในการประสานงาน ผมรู้จักบางคนไม่เคยยอมอ่าน email. เขาก็หลุดวงโคจรของการประสานงาน email เป็นเพียงสื่ออย่างนึงเท่านั้น สื่อจะเป็นอะไรก็ได้ แต่ความใส่ใจเป็นเรื่องสำคัญ กลไกวิธีจะเป็นอะไรก็ได้ แต่ความใส่ใจเป็นเรื่องสำคัญ

ถ้าเราจะคิดแก้ เรื่องการประสานงานเราคิดกันที่เรื่องความใส่ใจซึ่งกันและกัน แล้วทุกอย่างมันจะตามมมเองครับ