วันเสาร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555

กลยุทธ์ไปAEC(ที่คิดไว้)

อันนึงของการหัดเป็นblogger คือการพยายามpost บ่อยๆ ทุกวันได้ยิ่งดี. ถือเป็นการทบทวนชีวิตด้วยไปในตัว วันนี้ขอเอาเรื่องวันศุกร์มาบันทึกเอาไว้

ไม่มีอะไรมากนอกจากประชุมยาวๆทั้งวัน แต่เรื่องที่น่าสนใจคือการเตรียมไปบรรยายเรื่องAEC ให้ลูกค้าของธนาคารกสิกรฟ้ง ในเดือนตุลาคม เชามาถามว่าจะไปพูดอะไรบ้าง ก็เลยสรุปคร่าวๆให้เขาฟังว่าคิดอะไรเตรียมอะไรอยู่

เรื่องแรก ต้องแบ่งแยก AEC. ออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มองไทยว่าก้าวไปก่อนมกับกลุ่มที่มองไทยเป็นคู่แข่ง. กลุ่มที่เห็นว่าเรานำเขาอยู่ส่วนใหญ่คือพวก CLMV. ส่วนที่มองว่าเรากำลังแข่งกับเขาอยู่ก็คือSingapore Malaysia Indonesia ขอเรียกว่า SMI การวางกลยุทํธ์จะต้องแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ในการทำธุรกิจสำหรับผม เชื่อว่ามี 2 ประเด็นหลัก คือ การทำตลาด. กับการสร้างระบบ ในประเทศกลุ่ม SMI กับCLMV มีความต่างกันโดยสิ้นเชิง ในประเทศ CLMV เชามองเราเหมือนเรามอง ญี่ปุ่น มอง อเมริกา ชื่นชมคุณภาพสินค้าของเรา เพราะสินค้าของเราถูกผลิตมาเพื่อรองรับกับผู้บริโภคที่เริ่มมีอำนาจทางเศรษฐกิจที่สูง. ของอะไรที่ทำในไทย แม้ว่าจะเป็นของที่อยู่ระดับล่าง ก็ยังมีคุณภาพมาตราฐานที่ดี และเป็นที่นืยม ชื่นชมได้ไม่ยาก เพราะฉะนั้นสินค้าอะไรที่ดีของเราที่ทำในเมืองไทยได้ดี. ถ้าไปขายในประเทศเหล่านี่ การปรับเปลี่ยนคุณสมบัติตามตลาดไม่ใช่สิ่งใหญ่ที่สุด เขาพร้อมจะเปลี่ยนมาตามเราอยู่แล้ว ถ้านึกไม่ออก คนอายุ 40 อย่างผมยังจำวันที่คนไทยกินปลาดิบ กันcheese ไม่เป็น ไม่นานนักบัดนี้คนไทยนำวัฒนธรรมทานของดิบมาปรับปรุงกินกันเองอย่างแพร่หลาย เพราะฉะนั้นเรื่องการปรับสินค้าให้เข้ากับประเทศเหล่านี้ ไม่จำเป็นต้องปรับมาก และที่สำคัญอย่าลดคุณภาพเด็ดขาดครับ เขาชื่นชมเราเพราะคุณภาพเป็นไทย เหมือนเราชื่นชมคุณภาพของญี่ปุ่นนั่นแหละครับ

ประเทศ CLMV ตลาดไม่ใช่ปัญหาใหญ่ครับ เจอเพื่อนดีๆ เชื่อถือได้ เอาของเราเข้าไป ยังไงก็ขายได้ มากน้อยอยู่ที่เพื่อนเราเข้าถึงแค่ไหนก็เท่านั้นเอง.  แต่ประเทศพวกนี้ การสร้าง"ระบบ" ธุรกิจยากครับ ถึงยากมาก ตั้งบริษัทยังยาก. ขนของก็ยาก กฎหมายก็ยาก ทำไมยากครับ เอาเรื่องกฎหมายก่อน. ประเทศเหล่านี้ก็เหมือนๆกับไทยเราเมื่อนานมาแล้วล่ะครับ กฎหมายต่างๆก็ศึกษามาจากที่เขามีอยู่กัน บ้างมาดูที่ไทยบ้างไปดูที่ยุโรป บ้างไปดูที่อเมริกา ไปดูมาทุกคนก็บอกว่าจะปรับใช้กให้เหมาะสม กฎหมายต่างๆก็มักจะเกิดมาแบบเหมือนเปี็ยบ หรือบางทีก็แนวตัดแปะ ซึ่งมันไม่ได้ผิดอะไรครับ เริ่มแบบนี้ดีกว่าเริ่มจากศูนย์ แต่ปัญหามันก็คือว่ากฎหมายถ้าจะใช้งานได้มันต้องenforce หรือบังคับใช้ได้ การบังคับใช้ได้ ก็หมายความว่าต้องมีหน่วยงานของภาครัฐที่รองรับ และ"ใช้เป็น". ดังนั้นประเทศที่พึ่งมีระบบที่ชัดเจนจะต้อบใช้เวลาอีกระยะหนึ่งครับ กฎหมายต่างๆจึงเป็นกฎหมาย ดังนั้นกฎหมายอะไรที่เข้าใจยากๆ. เตรียมใจไว้เลยว่าอีก 2-3ปี มันก็อาจจะใช้ไม่ได้ 

การขนของไป คนคนมีคุณภาพไปทำงานก็ไม่ง่ายครับ. การขนของบางทีมีด่านพิเศษรายทาง. บางทีมีปัญหาดึงตามดุลยพินิจย์ กรณีขนคนเก่งๆไป ส่วนมากถ้าให้ไปเที่ยวไปกันครับ. แต่ถ้าให้ไปอยู่ฝังตัว ยากเหมือนกัน เพราะการเดินทางไม่สะดวกภาษายังไม่พร้อมอะไรจิปาถะ เรียกง่ายๆว่า Market ง่ายแต่ไม่ ease of business เลยครับ

เราจะมอง AEC กลุ่มนี้เป็นแค่ตลาดถูกต้องแล้วหรือ ทั้งๆที่โอกาสมหาศาลไม่ได้อยู่ที่ตลาด พรุ่งนี้สัญญาว่าจะมาต่อครับ


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น